Sprawozdanie KRRiT z działalności 2021 r. – wnioski dotyczące realizacji zasady mustcarry/mustoffer

15 czrw. 2022

Wypełniając obowiązek ustawowy, KRRiT przedstawiła sprawozdanie ze swojej działalności w 2021 r.  

  • „Sprawozdanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z działalności w 2021 r.” i towarzysząca jej „Informacja o podstawowych problemach radiofonii i telewizji w 2021 roku” to istotne źródło wiedzy o najważniejszych zjawiskach i procesach zachodzących na rynku mediów audiowizualnych w Polsce. 
  • Jednym z zagadnień opisanych w sprawozdaniu jest ocena realizacji regulacji #mustcarry / #mustoffer. Zakłada ona, że operator rozprowadzający programy telewizyjne musi włączać do swojej oferty programy: TVP1, TVP2, TVP3, Polsat, TVN, TV4, TVPuls, a ich nadawcy nie mogą odmówić zgody na udostępnienie sygnału, ani uzależniać swojej zgody od wnoszenia jakiegokolwiek wynagrodzenia.  

Najważniejsze wnioski dotyczące realizacji regulacji mcmo: 

  • Na implementację czekają przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z 11 grudnia 2018 r. ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej. 
  • KRRiT postuluje nałożenie na operatora rozprowadzającego programy, obowiązku rozprowadzania wszystkich programów telewizyjnych, rozpowszechnianych w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną w multipleksach o zasięgu ogólnokrajowym (aktualnie obowiązek ten dotyczy 7 programów). 
  • Zdaniem KRRiT zasada mustcarry / mustoffer powinna zostać uzupełniona o zasadą #findability, oznaczającą „zdolność do bycia odnalezionym, poprzez odpowiednią ekspozycję programów w elektronicznym przewodniku po programach (EPG) oraz poprzez systemy wyszukiwania na stronach internetowych”.  
  • Nadawcy objęci obowiązkiem mustoffer, którzy nie udostępniają programów operatorom rozprowadzającym programy w ramach usług świadczonych w Internecie (OTT, streaming) naruszają obowiązek wynikający z ustawy. 
  • Uprawnienia wynikające z prawa autorskiego powinny być wykonywane w sposób umożliwiający realizację zasady mcmo. 
  • Programy mcmo powinny być dostępne w każdym pakiecie oferowanym przez operatora. Nie jest konieczne umieszczanie ich w pakietach droższych lub pakietach tematycznych typu „premium”. 
  • Umieszczanie reklam nadawcy w technologii DAI nie może być warunkiem udzielenia przez nadawcę zgody na rozprowadzanie programu mcmo. 
  • Przepisy ustawy o radiofonii i telewizji nie wskazują na możliwość uzależniania wyrażenia zgody przez nadawcę na rozprowadzenie programu od skorzystania przez operatora z systemu dystrybucyjnego nadawcy (CDN). 

„Ze względu na tendencję do koncentracji m.in. poprzez łączenie funkcji operatora i nadawcy, obserwuje się wiele negatywnych zjawisk w dostępie do usług płatnej telewizji. Następuje przede wszystkim różnicowanie stawek za programy oferowane operatorom do rozprowadzania. Ma też miejsce praktyka wykorzystywania przez nadawców monopolistycznej pozycji poprzez zmuszanie operatorów do zakupu pakietów programów, bez możliwości zakupu pojedynczych programów z oferty danego nadawcy.”