TSUE o offline streaming w sprawie C-496/24

W wyroku z 16 kwietnia 2026 r. w sprawie C-496/24 TSUE odniósł się do jednego z ważniejszych pytań dla rynku streamingowego i mediów: czy kopia utworu pobierana w ramach funkcji offline w płatnej usłudze streamingowej może korzystać z wyjątku prywatnego kopiowania?

W okolicznościach analizowanych przez Trybunał – nie.

TSUE uznał, że jeżeli kopia offline jest tworzona przez dostawcę usługi na urządzeniu użytkownika, który nie może swobodnie korzystać z niej poza środowiskiem tej usługi, a uprawniony zachowuje kontrolę nad dostępem do niej, to taka kopia nie mieści się w wyjątku prywatnego kopiowania.

Najważniejsze wnioski z wyroku:

1. Trybunał wyraźnie odróżnił kopiowanie na użytek prywatny od udostępniania utworu offline w kontrolowanym środowisku usługi. W rozpatrywanym stanie faktycznym offline streaming został oceniony jako element prawa do publicznego udostępniania utworów, a nie element prawa do ich zwielokrotniania.
2. Kluczowe znaczenie miał brak swobodnego dostępu do kopii oraz kontrola uprawnionego z tytułu praw autorskich nad kopią. TSUE zwrócił uwagę m.in. na szyfrowanie, brak możliwości przeniesienia pliku, dostęp wyłącznie w ekosystemie usługi oraz możliwość usunięcia kopii z chwilą zakończenia subskrypcji albo cofnięciu zgody przez uprawnionego.
3. Istotne było również to, że użytkownik nie dysponuje „źródłem kopii” i uzyskuje dostęp do utworu dopiero po utworzeniu stosownej kopii przez dostawcę usługi. TSUE podkreślił przy tym, że użytkownik nie tyle sam tworzy kopię dla własnego użytku, ile otrzymuje od dostawcy dostęp do kopii utworzonej przez tego dostawcę na urządzeniu użytkownika.
4. Sam fakt, że funkcja offline może być objęta wynagrodzeniem licencyjnym, nie przesądza jeszcze o zastosowaniu wyjątku prywatnego kopiowania.

Dlaczego ten wyrok jest ważny?

Z perspektywy licencjonowania treści w branży streamingowej oraz mediów wyrok przedstawia granicę między:

• dostępem użytkownika do treści w ramach technicznie kontrolowanego środowiska usługi pozwalającej na dostęp do treści offline
• a kopiowaniem treści na użytek prywatny.

To ważny punkt odniesienia dla projektowania funkcji offline, modeli licencyjnych oraz architektury zabezpieczeń w usługach on-demand.