16 czerwca 2026 r. Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji Kodeksu spółek handlowych, którego celem jest uproszczenie wybranych procedur i dostosowanie przepisów do realiów cyfrowego obrotu. Nie przewiduje rewolucji w prawie spółek, ale wprowadza zmiany, które mają istotne znaczenie dla codziennego funkcjonowania spółek z o.o.
2 sierpnia 2026 r. rozpocznie się stosowanie większości postanowień art. 50 unijnego aktu w sprawie sztucznej inteligencji (AI Act)[1]. Wskazany artykuł znalazł się w Rozdziale IV AI Actu zatytułowanym: „Obowiązki w zakresie przejrzystości dla dostawców i podmiotów stosujących niektóre systemy AI” i stanowi jego jedyną jednostkę redakcyjną. Określa on obowiązki przejrzystości wobec dostawców i podmiotów stosujących niektóre systemy AI. W praktyce chodzi o informowanie, że: interakcja użytkownika jest prowadzona z AI, wobec osoby stosuje się system AI określonego rodzaju albo że osoba zapoznaje się z treścią wytworzoną przez AI. Regulacja ma zastosowanie przede wszystkim do chatbotów (wirtualnych asystentów), generatywnej AI, systemów rozpoznawania emocji oraz deepfake’ów.
10 grudnia 2024 roku weszła w życie kolejna unijna regulacja z zakresu cyberbezpieczeństwa – Akt o cyberodporności (znany także jako CRA – Cyber Resilience Act). Jest to rozporządzenie, które ma być uzupełnieniem dotychczasowych regulacji cyberbezpieczeństwa, w tym dyrektywy NIS 2, a także stanowić kolejny krok w celu horyzontalnego zwiększania poziomu cyberbezpieczeństwa Unii Europejskiej. W tym artykule zostaną przedstawione podstawowe kwestie związane z CRA – czym jest i jakie są jego założenia, jaki jest jego zakres oraz kiedy i na kogo zostaną nałożone nowe obowiązki. Artykuł jest wprowadzeniem do przygotowywanej serii publikacji o CRA, w ramach której przybliżymy kluczowe zagadnienia tej regulacji.
Naruszenie obowiązków określonych w art. 50 AI Act podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości do 15 000 000 EUR, a jeżeli sprawcą jest przedsiębiorstwo – do 3% jego całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego, w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa.
16 czerwca 2026 r. Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji Kodeksu spółek handlowych, którego celem jest uproszczenie wybranych procedur i dostosowanie przepisów do realiów cyfrowego obrotu. Nie przewiduje rewolucji w prawie spółek, ale wprowadza zmiany, które mają istotne znaczenie dla codziennego funkcjonowania spółek z o.o.
Ustawodawca, chcąc zapewnić skuteczne egzekwowanie nowych przepisów oraz odpowiedni poziom cyberbezpieczeństwa i reagowania na incydenty, przewidział w ustawie katalog sankcji administracyjnych, w tym również sankcji pieniężnych za określone uchybienia.
2 sierpnia 2026 r. rozpocznie się stosowanie większości postanowień art. 50 unijnego aktu w sprawie sztucznej inteligencji (AI Act)[1]. Wskazany artykuł znalazł się w Rozdziale IV AI Actu zatytułowanym: „Obowiązki w zakresie przejrzystości dla dostawców i podmiotów stosujących niektóre systemy AI” i stanowi jego jedyną jednostkę redakcyjną. Określa on obowiązki przejrzystości wobec dostawców i podmiotów stosujących niektóre systemy AI. W praktyce chodzi o informowanie, że: interakcja użytkownika jest prowadzona z AI, wobec osoby stosuje się system AI określonego rodzaju albo że osoba zapoznaje się z treścią wytworzoną przez AI. Regulacja ma zastosowanie przede wszystkim do chatbotów (wirtualnych asystentów), generatywnej AI, systemów rozpoznawania emocji oraz deepfake’ów.
10 grudnia 2024 roku weszła w życie kolejna unijna regulacja z zakresu cyberbezpieczeństwa – Akt o cyberodporności (znany także jako CRA – Cyber Resilience Act). Jest to rozporządzenie, które ma być uzupełnieniem dotychczasowych regulacji cyberbezpieczeństwa, w tym dyrektywy NIS 2, a także stanowić kolejny krok w celu horyzontalnego zwiększania poziomu cyberbezpieczeństwa Unii Europejskiej. W tym artykule zostaną przedstawione podstawowe kwestie związane z CRA – czym jest i jakie są jego założenia, jaki jest jego zakres oraz kiedy i na kogo zostaną nałożone nowe obowiązki. Artykuł jest wprowadzeniem do przygotowywanej serii publikacji o CRA, w ramach której przybliżymy kluczowe zagadnienia tej regulacji.
Agentic commerce to model, w którym AI aktywnie uczestniczy w procesie zakupowym, a nie tylko dostarcza informacji. Z perspektywy klienta oznacza to szybszy i wygodniejszy proces zakupowy. Dla przedsiębiorców jest to jednak kolejne wyzwanie prawne, które warto uwzględnić jeszcze przed wdrożeniem takiego rozwiązania.
1 lipca 2026 r. wszedł w życie drugi etap reformy unijnego prawa wzorów przemysłowych. Jest to kolejny etap kompleksowej modernizacji prawa, której celem jest dostosowanie systemu ochrony wzorów do współczesnych realiów gospodarki cyfrowej. Nowe przepisy znacząco rozszerzają możliwości ochrony projektów cyfrowych oraz upraszczają procedurę rejestracji przed Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).
Systemy AI coraz częściej nie działają wyłącznie na dokumentach, opisach produktów, wiadomościach klientów czy bazach wiedzy widocznych dla użytkownika. Aby sprawnie wyszukiwać informacje i generować trafne odpowiedzi, w takich systemach tworzone są także tzw. embeddingi – matematyczne reprezentacje treści, które pozwalają porównywać ich podobieństwo znaczeniowe, a nie wyłącznie zgodność słów kluczowych. Z perspektywy prawnej nie jest to neutralny detal techniczny. Embeddingi mogą mieć znaczenie dla ochrony danych osobowych, informacji poufnych, cyberbezpieczeństwa, kontroli nad danymi klienta, zmiany dostawcy oraz odpowiedzialności stron w umowach AI i SaaS.
Zgodnie z przepisami znowelizowanej ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa („UKSC”) podmioty, które spełniają przesłanki podlegania przepisom UKSC, mają obowiązek dokonać wpisu do wykazu podmiotów kluczowych i ważnych. Brak realizacji lub nienależyta realizacja tego obowiązku (polegająca np. na przekazaniu nieprawdziwych informacji) może skutkować nałożeniem sankcji finansowych lub nawet karnych.
W ostatnim czasie coraz większą uwagę Prezesa UOKiK przyciągają modele subskrypcyjne, a właściwie jednostronne zmiany takich umów, wprowadzane przez przedsiębiorców bez wyraźnej zgody konsumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, wbrew stanowisku Wojewódzkich Inspektorów Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, że samo faktyczne posiadanie zepsutej żywności przez przewoźnika nie oznacza jeszcze posiadania jej i wprowadzenia do obrotu przez importera.
Od 18 marca 2026 r. obowiązują nowe regulacje unijne w ramach tzw. pakietu winiarskiego, które mają zwiększyć konkurencyjność sektora i dostosować go do zmieniających się warunków rynkowych.
